European Media Partner

De haven van de toekomst

De havenindustrie heeft met de nodige veranderingen te kampen. Zo is de energietransitie ook in de haven van deze sector aangekomen en wordt op elke mogelijke wijze gezocht naar manieren om te verduurzamen. En ook de digitaliseringsslag laat zijn sporen achter. Hoe zullen deze veranderingen de haven van de toekomst vormgeven?

De energietransitie die gaande is, is ingrijpend en dwingt de havenindustrie om steeds duurzamer te worden. Om deze reden worden er veel efficiency-maatregelen genomen. Zo wordt restwarmte gebruikt om woningen, kassen en bedrijfsgebouwen te verwarmen en wordt CO₂ opgevangen en opgeslagen onder de Noordzee. Ook zal de industrie zich de komende jaren richten op elektriciteit en (groene) waterstof ter vervanging van olie en gas. Daarvoor is veel en betaalbare elektriciteit nodig uit duurzame bronnen zoals wind en zon. Op den duur zullen fossiele brandstoffen helemaal vervangen moeten worden. Een aantal alternatieven hiervoor zijn: biomassa, gerecyclede materialen, groene waterstof en CO₂. In de Nederlandse havens zijn vele bedrijven te vinden die afval weer omzetten tot bruikbare stoffen en energie.


Het transport van goederen naar, in en van havengebieden moet ook verduurzamen. Daarom neemt Havenbedrijf Rotterdam het initiatief om de logistieke ketens waar Rotterdam onderdeel van is te verduurzamen. Dat doen ze onder andere door schepen efficiënter te laten varen met behulp van digitale middelen, door het gebruik van onder meer elektromotoren en elektrische kranen te bevorderen, en transitiebrandstoffen zoals biobrandstoffen en LNG te stimuleren. Deze transitiebrandstoffen zullen op termijn weer vervangen worden door waterstof en synthetische brandstoffen.


Digitalisering speelt net als duurzaamheid een grote rol binnen de veranderende havenindustrie. Digitaliseringsinitiatieven hebben óf betrekking op het verbeteren van het beheer en management van de haven en de haveninfrastructuur óf op het beter inzicht verkrijgen in de efficiëntie van logistieke processen. De digitaliseringsslag heeft al meedere havens bereikt. Zo worden er slimme camera’s ingezet in de strijd tegen smokkelaars en illegalen. Deze camera’s nemen niet alleen op wat er gebeurt, maar denken ook mee over de vraag of het bewegingspatroon van het gefilmde als verdacht bestempeld moet worden. Een algoritme analyseert of het bewegingspatroon van de voetganger of het voertuig overeenkomt met de verwachtingen. Als dit niet het geval is, krijgt de meldkamer daar een melding van. De meldkamer kan vervolgens aan het camerasysteem terugkoppelen of de inschatting juist of onjuist was, waardoor het slimme systeem weer bijleert.


De TU Eindhoven ontwikkelde vervolgens een algoritme dat het mogelijk maakt om de verdachte voertuigen en mensen op verschillende camera’s te herkennen. Zo kan de camera herkennen om welk merk en type auto het gaat, welke kleur het voertuig heeft, of deze nog andere bijzondere kenmerken heeft en wat het kenteken is. Bij personen let de camera bijvoorbeeld op kenmerken als geslacht, kleding, beweegpatronen en de aanwezigheid van een bril. Om te weten of de beelden afwijken van de norm, wordt het systeem gevoerd met honderden gegevens, zodat deze weet wat de vaste werktijden zijn, de logistieke planning en gastenlijst van de haven, en hoe de bedrijfskleding eruitziet. 


De uiterlijke kenmerken van de persoon of het voertuig in kwestie vertaalt het algoritme naar een label. Zodra er iets verandert aan de kenmerken hangt er ook gelijk een ander label aan. Door de systemen van verschillende havens te koppelen ontstaat er zo een groot veiligheidsnetwerk. Als er een persoon bijvoorbeeld meerdere malen criminele activiteiten uithaalt op één haven, kun je de kenmerken van deze persoon gemakkelijke delen met een andere haven. Zo wordt de haven de toekomst uiteindelijk een stuk veiliger. 

Delen

Journalist

Mandy Kraakman

Related articles