Weekly News

NIcolien Sauerbreij ACTIVITEITEN

Nicolien Sauerbreij: 'Outdoor is voor iedereen belangrijk'

Altijd buiten. Maar dan ook echt altijd. Dat was, kort samengevat, de jeugd van Nicolien Sauerbreij. En dat is de jeugd die ze elk kind gunt. “Televisiekijken prikkelt niet, buitenspelen wel.”

‘We zijn een uniek gezin met een uniek leven’

Van gebied naar gebied, van piste naar piste. De jeugd van Nicolien Sauerbreij was geen doorsnee jeugd. Dat had alles te maken met haar avontuurlijke ouders. Toen ze doorkregen dat hun twee dochters de sneeuw geweldig vonden, gingen ze met de camper op reis, zodat ze elke winter op een betaalbare manier zo lang mogelijk in de sneeuw konden blijven. “Een formidabele tijd”, aldus Sauerbreij. “Er was zoveel mogelijk. Ik heb een hele enerverende jeugd gehad, en mijn ouders hebben nog steeds een heel enerverend leven. Ze rijden nog altijd rond in de camper en ze zijn superfit. Ze zijn allebei 70, maar ik word soms gek van de energie die ze hebben.” 


Ben je je ouders dankbaar voor wat ze voor je hebben gedaan?

‘Dankbaar is niet het juiste woord. Alles komt door hen. We zijn een uniek gezin met een uniek leven. Ik heb er eigenlijk geen woorden voor.”


De jeugd in de sneeuw leverde, naast enorm veel blijdschap, een hoop sportsucces op. Sauerbreij deed mee aan de Olympische Spelen in 2002, 2006, 2010, waar ze Olympisch goud won, én 2014. Ze won de algemene wereldbeker snowboarden en tal van wereldbekerwedstrijden. Sauerbreij is met afstand de meest succesvolle Nederlandse snowboarder tot op de dag van vandaag.  


En voor altijd de eerste Nederlander ooit die een Olympische medaille won in de sneeuw. Wat doet het met je als je dat vandaag de dag, voor de miljoenste keer, hoort?

“Dat geeft me nog wekelijks kippenvel. Laatst kwam het audiofragment van mijn overwinning nog zomaar op de radio langs toen ik in de auto zat met mijn moeder. Ja, dan is het even stil in de auto. Als ik de beelden terugzie, dan voel ik dezelfde spanning als toen in mijn buik. Bij het horen van het geluid, krijg ik kippenvel.”

 

Vooralsnog ook de enige Nederlander ooit, wanneer gaat dat veranderen?

“Ik heb helaas geen glazen bol. Ik zou het fantastisch vinden, maar ik weet niet of het gaat gebeuren.”


Hoe schat je de kansen in?

“De spoeling is natuurlijk veel dunner dan in de Alpenlanden. Daar trekken ze elk jaar een nieuw blik open, als er iemand afvalt, dan merken ze het niet eens. Wij Nederlanders moeten het van de hele lange adem hebben. Als je in Nederland wordt geboren, heb je altijd een achterstand op mensen uit de echte wintersportlanden. Die achterstand haal je niet alleen maar in met meer uren maken. Je moet gemotiveerd blijven, nog harder werken, nog meer talent hebben, mentaal sterker zijn.”


Over motivatie gesproken: hoe vaak stond jij afgelopen winter op een snowboard?

“Nul keer. En de winter daarvoor ook nul keer. En die dáárvoor? Een paar keer voor een bedrijf. In mijn hoofd board ik nog op Olympisch niveau, maar ik ben zes kilo spiermassa kwijt. Ik kan het nog niet: met veel minder genoegen nemen dan perfectie. Ik ben nog te veel topsporter in mijn hoofd. Ik heb wel op ski’s gestaan, daar vind ik dan wel weer een uitdaging. Maar ook minimaal hoor. Afgelopen winter voor Eurosport om items te maken op een gletsjer van een aantal Nederlandse toppers, maar ik was ook 5 weken voor Eurosport in Korea op de Olympische Spelen en toen heb ik 1,5 afdaling gedaan. En privé gaat het om een week per jaar.”


Is outdoor belangrijk voor je?

“Outdoor is voor iedereen belangrijk. Ik ben het helemaal eens met die reclame: niemand is een binnenmens. Klopt gewoon. Het is uitdagend, je bent lekker met jezelf en je kan genieten van de natuur.”


Wat is je mooiste outdoorherinnering als kind?

“Dat kan ik echt niet zeggen, we waren vroeger met mijn ouders altijd buiten. We hadden geen televisie, dat vonden mijn ouders zonde van de tijd en gelijk hadden ze. Ik heb nu wel een tv maar ik kijk eigenlijk bijna nooit. Televisiekijken prikkelt niet, buitenspelen wel. Buiten de piste boarden als klein kind, maar ook spelen bij de grotten. En King of the Hill spelen in de duinen, simpelweg omhoog rennen en kijken wie het eerst is: heerlijk.”


Toch worden sporten en buiten zijn steeds minder belangrijk op scholen, en, zo lijkt het, überhaupt in het leven van kinderen. Wat vind jij van die ontwikkeling?

“Echt heel bizar. Helemaal als ouders dan zeggen: ‘Je doet er niks aan’. Nou, echt wel. Ik heb op de vrije school gezeten en we deden alles buiten. Het is zó belangrijk voor kinderen, buiten kunnen ze hun grenzen opzoeken. Je ziet de gevolgen ook, kinderen worden motorisch minder. En het kan wel gewoon, dat zie ik bij mijn eigen neefje en nichtje. Die zijn altijd buiten en motorisch zó sterk. Mijn zus neemt er ook de tijd voor, er is bij haar altijd iemand thuis als de kinderen vrij zijn. Maar goed, dat is een keuze die je moet willen maken.” 


Ik heb voor jou ook keuze: een harde piste met een mooi uitgezette reuzenslalom of gedropt worden met een heli in de poeder?

“Wat denk jij? Gedropt worden met de heli? Nee, niet dus! Ik hoef niet zo nodig in de poeder, heb nog nooit aan heliboarden gedaan. Ik word nog steeds geprikkeld door die harde piste met mooi uitgezette reuzenslalom. Dat blijft me uitdagen. Op de afgelopen Olympische Spelen nog, stond ik onderaan de piste en toen ging het prikkelen hoor. ‘Geef mij een board, en ik doe mee’, dacht ik. Gelukkig is dat niet gebeurd, want ik zou niet zo hard meer gaan.”


Nog een keuze: nooit meer zomer of nooit meer winter?

“Pfff. Wat moet ik daar nou op antwoorden? Ik hou van allebei! Maar goed, als ik moet kiezen, dan nooit meer winter, want daar heb ik zoveel van gehad. Lekker fietsen, mountainbiken, hardlopen. En ik zou ook graag meer willen windsurfen en kanoën. Dat deed ik vroeger vaak. Maar ja, helaas is de agenda te vol: ik ben er nog niet aan toegekomen.”


Tenslotte: als ik geen snowboarder was geworden, dan was ik…

“Heel erg goed geweest in een andere sport, ondanks dat mijn ouders helemaal geen wedstrijdkinderen wilden. Misschien was ik wel geëindigd op een judomat ofzo, maar dan wel op hoog niveau. Ik ben perfectionistisch, alles moet goed.”

Feit

Nicolien Sauerbreij is de enige Nederlander ooit die een Olympische medaille won in de sneeuw. Tegenwoordig heeft ze samen met haar zus een sportmassagepraktijk, geeft ze lezingen aan het bedrijfsleven en is ze commentator en presentator bij Eurosport. “Die variatie in mijn leven heb ik nodig, dat had ik als sporter al. Elke dag hetzelfde doen, wordt snel saai.”

Delen

Journalist

Jerry Huinder

Related articles